Od 17 października dostępna jest polska wersja najnowszego systemu operacyjnego Microsoftu - Windows Millennium Edition. System ten, w skrócie Windows Me, przeznaczony jest dla użytkowników domowych.


Microsoft zapowiadał, że Windows 98 będzie ostatnim produktem z rodziny Windows 3.x/9x, a jego następcą stanie się Windows NT 5.0 w postaci odpowiednio skrojonej do potrzeb przeciętnego posiadacza peceta. Celem miało być zjednoczenie linii 9x i NT w nowoczesny system łączący zalety jądra NT z łatwością obsługi i uniwersalnością Win9x. Jednak w czasie prac nad NT 5.0 okazało się, że wymagania stawiane przez użytkowników biznesowych są jak na razie nie do pogodzenia z potrzebami użytkowników domowych. Microsoft postanowił więc przedłużyć status quo i w ten sposób, w roku 2000 zadebiutowały dwa systemy: w lutym biznesowy Windows 2000, zaś we wrześniu domowy Windows Me. Połączeniem obu linii będzie dopiero Windows.NET (nazwa kodowa Whistler), który mimo wcześniejszych założeń prawdopodobnie nie pojawi się przed rokiem 2002.

Czy gigant z Redmont postąpił właściwie, wprowadzając dwa systemy w tym samym roku? Wygląda na to, że nie miał innego wyjścia. Windows 2000, stanowiący milowy krok w historii firmy, jest bowiem przeznaczony do zupełnie innych zastosowań niż Windows Me. Microsoft wyraźnie podkreśla, iż Windows 2000 służy przede wszystkim do wydajnej, bezpiecznej pracy, natomiast celem Windows Me jest dostarczanie rozrywki. W przypadku Windows 2000 liczy się maksimum bezpieczeństwa i stabilności, zaś Windows Me kładzie nacisk na uniwersalność, łatwość obsługi i zgodność z jak największą liczbą urządzeń oraz oprogramowania.

Trudne pytania

Który Windows dla kogo?

Windows do rozrywki - Windows Me Największa zgodność z istniejącym sprzętem i oprogramowaniem, rozbudowana obsługa multimediów, zabezpieczenia systemu przed nieroztropnymi działaniami użytkownika lub aplikacji, łatwość użytkowania, zrozumiały system pomocy. Windows do pracy - Windows 2000 Professional Duża stabilność i niezawodność, zabezpieczenia przed niepowołanym dostępem, funkcje przenośne (praca na notebookach, synchronizowanie plików), rozbudowana współpraca z serwerami W2K (wędrujące profile, zdalna administracja), prawdziwa wielozadaniowość

O ile taką politykę dywersyfikacji produktu na dwie różniące się grupy odbiorców można zrozumieć, to częściej pojawiają się pytania o zasadność wprowadzania nowej wersji systemu rok po premierze małej aktualizacji Windows 98 zwanej Wydaniem Drugim (Second Edition). Czy faktycznie konieczna była zmiana warty? Czy Windows Me jest na tyle atrakcyjny, że skłoni użytkowników Windows 95/98 do kupna aktualizacji? A może lepszy będzie wybór Windows 2000?

W ciągu dwóch lat od pojawienia się Windows 98 zaszły olbrzymie zmiany na rynku pecetów. Dzisiejszy sprzęt jest trzykrotnie szybszy pod względem samej tylko częstotliwości zegara procesora (a jakże wiele zmieniło się przecież w budowie CPU). Do tego dochodzą nowe chipsety, szybsze pamięci RAM, niewiarygodnie wydajne karty graficzne, dyski twarde o dużych pojemnościach i transferze danych, a także niezliczone ilości urządzeń peryferyjnych, które w 1998 roku były tylko budzącymi sensację prototypami.

Windows 98 siłą rzeczy nie przystaje już do rzeczywistości, w której rządzi zupełnie inny sprzęt, cyfrowe media i szerokopasmowy Internet. Microsoft wprowadzając Windows Me realizuje więc dwa zamierzenia: po pierwsze, dopasowuje system operacyjny do najnowszych urządzeń i standardów, a po drugie, przygotowuje rynek na ostateczne porzucenie DOS-u oraz starego sprzętu i przejście na architekturę NT.

Pomoc starszego brata

Windows Me jest w znacznej mierze oparty na rozwiązaniach zastosowanych w Windows 2000. Użytkownik fizycznie nie zobaczy większości z nich, ale być może odczuje je w codziennej pracy z systemem. Ze starszego brata zaczerpnięto m.in. moduł zarządzania pamięcią, czy stos TCP/IP, dzięki czemu WME lepiej radzi sobie z wielozadaniowością oraz wadliwie działającymi aplikacjami, zaś połączenia sieciowe są znacznie bezpieczniejsze. Wprowadzony w Windows 98 standard Windows Driver Model (WDM), który ma na celu wyeliminowanie źle napisanych sterowników (szczególnie tych dla Windows 95) zagrażających bezpieczeństwu systemu, został całkowicie zunifikowany z W2K. Zastosowano w nim tzw. certyfikaty: jeśli sterownik nie posiada podpisu wystawionego przez laboratoria Microsoftu, użytkownik zostanie ostrzeżony o potencjalnych zagrożeniach wynikających z instalacji tego programu. Ponadto wzięta z Windows 2000 funkcja ochrony plików systemowych uniemożliwia skasowanie przez użytkownika lub aplikację plików niezbędnych do działania systemu.

Trudno jest jednak przekonać przeciętnego posiadacza peceta do nowego systemu, jeśli większość ulepszeń znajduje się w niewidocznych dla użytkownika, abstrakcyjnych wręcz obszarach. Stąd wyświechtane slogany o lepszej stabilności, większej niezawodności i wydajności. Niemniej, parę usprawnień rdzenia systemu da się od razu zauważyć: Windows Me uruchamia się i zamyka szybciej od poprzednika, na większości komputerów działa szybciej od W98, szczególnie przy dużej liczbie otwartych naraz aplikacji, rzadziej się zawiesza i jest lepiej chroniony przed nieroztropnymi działaniami użytkownika bądź efektami pracy źle napisanych programów.